Szukaj

sobota, 21 paĹşdziernik 2017
Strona główna arrow Naukowcy


Naukowcy PDF Drukuj E-mail
Dodał wtorek
wtorek, 22 marzec 2005

Alvarez Luis Walter

Alvarez Luis Walter
Alvarez Luis Walter
(1911-1988) fizyk amerykański; profesor uniwersytetu w Berkley; specjalista w zakresie fizyki atomowej i jądrowej oraz radiolokacji; za prace w dziedzinie cząstek elementarnych otrzymał w 1968 nagrodę Nobla.

Becquerel Antoine Henri

(1852-1908), francuski fizyk i chemik; od 1895 profesor École Polytechnique w Paryżu, członek francuskiej Akaedemii Nauk; badając luminescencję soli uranu odkrył w 1896r. zjawisko promieniotwórczości, za co w 1903 otrzymał wraz z małżonkami Curie nagrodę Nobla.

Bohr Niels Henrik

Becquerel Antoine Henri
Becquerel Antoine Henri
Becquerel Antoine Henri
Becquerel Antoine Henri
Bohr Niels Henrik
Bohr Niels Henrik
(1885 - 1962), fizyk duński; od 1916 roku profesoruniwersytetu w Kopenhadze, założyciel Kopenhaskiego Instytutu Fizyki Teoretycznej (nazywanego instytutem Bohra); w latach 1943-45 pracował w USA przy budowie bomby atomowej; prezes duńskiej akademii nauk, członek Royal Society, PAN i innych towarzysw i akademii naukowych. Bohr był jednym z twórców teorii kwantów; opracował w roku 1913 teorię budowy atomu wodoru, za co otrzymał w 1922r. nagrodę Nobla; wniósł istotny wkład do teorii jądra atomowego; w roku 1928 ogłosił zasadę komplementarności i dokonał próby filozoficznej interpretacji podstaw mechaniki kwantowej.

Chadwick Sir James

Chadwick Sir James
Chadwick Sir James
(ur. 1891), fizyk angielski; specjalista z zakresu fizyki jądrowej; profesor (od 1935 roku) uniwersytetu w Liverpool, Manchester, Cambrige; członek Royal Society; w 1919 roku wspólnie z E. Rutherfordem przeprowadził pierwszą reakcję jądrową; w 1932 roku odkrył neutron, za co w 1935 roku otrzymał nagrodę Nobla; jeden z konstruktorów angielskich bomb jądrowych.

Compton Arthur Holly

1892-1962), fizyk amerykański; profesor uniwersytetu w St. Louis i Chicago; specjalista w dziedzinie fizyki jądrowej i atomowej, promieniowania X oraz promieniowania kosmicznego; w 1923 odkrył i wyjaśnił tzw. zjawisko Comptona; w latach 1942-45 kierował
Compton Arthur Holly
Compton Arthur Holly
(całokształtem prac nad projektowaniem i budową pierwszych reaktorów jądrowych; w roku 1927 otrzymał nagrodę Nobla.

Curie Pierre

1859-1906), mąż Marii Skłodowskiej-Curie, fizyk francuski; od 1904 profesor Sorbony; od 1905 członek Akademii Nauk w Paryżu; współtwórca podstaw nauki promietwórczości; wspólnie z żoną odkrył promieniotwórczość toru, a w 1898 - dwa nowe pierwiastki promieniotwórcze, polon i rad; za prace nad promieniotwórczością otrzymał w 1903r., wraz z żoną i A.M. Becquerelem, nagrodę Nobla; prowadził również badania magnetycznych własności kryształów; w 1880 odkrył zjawisko pizoelektryczności, sformuował w 1895r. tzw. prawo Curie.

Czerenkow Paweł A.

Curie Pierre
Curie Pierre
((ur. 1904r.) fizyk radziecki; od 1930r. pracownik Instytutu Fizyki AN ZSRR; badając luminescencję cieczy pod działaniem promieni beta odkrył w 1934r. tzw. pronieniowanie Czerenkowa; w 1958 otrzymał nagrodę Nobla, wraz z I.M. Frankiem i I.J. Tammem.

Einstein Albert

Urdził się w 1879r. w Ulm w rodzinie żydowskiej. Później mieszkał w Monachium i Włoszech, a następnie osiedlił się w Szwajcarii. Był przeciwnikiem tendencji militarystycznych w niemieckich kręgach politycznych, więc w ramach protestu przyjął obywatelstwo szwajcarskie. Awansował wtedy na stanowisko inspektora ds. patentów w Bernie, jednocześnie zrobił doktorat w Zurychu. W 1909 został uniwersyteckim wykładowcą fizyki teoretycznej. W 1911 był wykładowcą w Uniwersytecie Karola w Pradze, ale już rok później powrócił do Zurychu. W następnym roku objął stanowisko dyrektora utworzonego specjalnie dla niego Instytutu Fizyki na Uniwersytecie w Berlinie. Jego teorię względności potwierdziły obserwacje zaćmienia Słońca (1919) potwierdziły słuszność jego teorii względności. W owym czasie stał się światowej sławy fizykiem. W związku z żydowskim pochodzeniem został usunięty przez nazistów ze swego stanowiska uniwersyteckiego w Berlinie. Wyemigrował do USA, gdzie został profesorem matematyki oraz stałym członkiem Institute for Advanced Study w Princeton (stan New Jesey). W 1939 Einstein zwrócił uwagę przezydenta USA (F.D. Roosevelta) na możliwość skonstruowania przez nazistowskie Niemcy broni atomowej. Sam Einstein nie brał udziału w pracach nad skonstruowaniem bomby atomowej. Po II wojnie światowej był aktywistą ruchu działającego na rzecz zakazu produkcji broni atomowej. W 1952 państwo Izrael zapronowało mu objęcie stanowiska prezydenta państwa, jednak Einstein odmówił. Zmarł w 1955r.
Einstein Albert
Einstein Albert
Einstein Albert
Einstein Albert
Był fizykiem amerykański pochodzenia niemieckiego. Jego największym osiągnięciem jest sformułowanie teorii względności, a także prace z zakresu teorii promienowania oraz termodynamiki. Szczególna teoria względności została opublikowana w 1905. Jego wysiłki zostały w 1921 nagrodzone Nagrodą Nobla w dziedzinie z fizyki. Ostatnia koncepcja Einsteina przewidywała istnienie podstawowych praw rządzących wszechświatem, a zarysy tej teorii opublikował w 1953, podejmując próbe stworzenia jednolitej teorii pola. Teorie względności Einsteina zrewolucjonizowały ludzkie rozumienie materii, przestrzeni oraz czasu. Einstein stwierdził, że światło może mieć naturę korpuskularną. W 1905 odkrył prawo rządzące zjawiskiem fotoelektrycznym, polegającego na emisji elektronów z powierzchni metalu pod wpływem określonego rodzaju światła. Zbadał w 1905 ruchy Browna i wyjaśnił je. Przedstawił też słynne równanie wyrażające zależność między masą a energią E=mc2.
Zobacz też: Galerię w onet.pl i informacje w Wikipedia.pl

Fajans Kazimierz

Fajans Kazimierz
Fajans Kazimierz
(ur. 1887), fizykochemik amerykański, pochodzenia polskiego; w latach 1917-35 profesor uniwersytetu w Monachium, od 1936 roku w Ann Arbor; członek Polisch Institute Of Arts and Sciences in America i towarzystw i akademii naukowych; specjalista w zakresie promieniotwórczości i budowy cząsteczek, m.in. odkrył w 1911 roku pierwszy przypadek rozgałęzienia promieniotwórczego w uranowej rodzinie promieniotwórczej; sformuował, niezależnie od F. Soddy'ego, tzw. reguły przesunięć Soddy'ego-Fajansa, wprowadził w 1919 roku pojęcie energii hydratacji wolnych jonów gazowych, opracował tzw. kwantykułową teorię wiązania chemicznego. Więcej na temat Kazimierza Fajansa znajdziesz tutaj.

Fermi Enrico

Fermi Enrico
Fermi Enrico
Fermi Enrico
Fermi Enrico
Urodził się w 1901 roku. Był fizykiem amerykańskim włoskiego pochodzenia. Udowodnił istnienie nowych pierwiastków radioaktywnych, powstałaych w wyniku bombardowania neutronami oraz odkrył reakcje jądrowe wywoływane przez neutrony o niskiej energii. Uczestniczył w projekcie Manhattan, mającym na celu budowę bomby atomowej. Do jego prac teoretycznych należało m.in. badanie słabej siły jądrowej, jednej z fundamentalnych sił w świecie natury. W 1938 został laureatem Nagrody Nobla. Doświadczalne prace Fermiego nad rozpadem beta w materiałach radioaktywnych dostarczyły dalszych dowodów na istnienia neutrina, potwierdzając przewidywania austriackiego fizyka, Wolfganga Pauli. W 1942 Fermi zbudował pierwszy reaktor jądrowy w Iniversity of Chicago. Stworzył w ten sposób podstawy pod badania prowadzące do skonstruowania bomby atomowej i wykorzystania energii jądrowej. W latach 1926-1938 był profesorem fizyki teoretycznej uniwersytetu w Rzymie. W 1938 roku rozwój nazizmu zmusił go do emigracji do USA. W latach 1939-1942 był profesorem Uniwersytetu Kolumbijskiego w Nowym Jorku, od 1946 - profesorem University of Chicago. Wraz z brytyjskim fizykiem, Paulem Dirakiem, Fermi badał statystykę kwantową ferminów - cząstek nazwanych jego imieniem. W ostatnich latach życia zajmował się fizyką wysokich enrgii. Zmarł w 1954 roku. W 1938r. otrzymał nagrodę Nobla.

Franck James

Franck James
Franck James
(1882-1964), fizyk niemiecki; w 1933 roku wyemigrował z Niemiec do Danii, a w 1935 do USA; profesor uniwersytetu m.in. w Berlinie i Chicago; członek National Academy of Sciences; autor prac głównie z dziedziny spektroskopii atomowej i molekularnej; za przeprowadzenie w 1913 roku badania wzbudzeń i jonizacji atomów w wyniku zderzeń z elektronami otrzymał w 1925 roku, wraz z G. Hertzem, nagrodę Nobla. Franck jest współautorem tzw. Raportu Francka, wystosowanego przez grupę uczonych w czerwcu 1945 roku do rządu USA, wzywającego do poniechania zamiaru użycia bomby atomowej przeciwko Japonii. Był uczestnikiem Manhattan Project.

Frank Ilja M.

(ur. 1908r.) fizyk radziecki: od 1944r. pfrofesor uniwersytetu w Moskwie, członek AN ZSRR; od 1955r. kierownik Laboratorium Neutronowego Zjednoczonego InstytutuBadań Jądrowych w Dubnej; wspólnie z I.J.Tammem podał w 1937r. teorię Czerenkowa, za co wraz z P.A. Czerenkowem i Tammem otrzymał w 1958 roku nagrodę Nobla.

Hahn Otto

Hahn Otto
Hahn Otto
Hahn Otto
Hahn Otto
(1879-1968), fyzykochemik niemiecki, od 1912 roku prfesor uniwersytetu w Berlinie; od 1928r. dyrektor Kaiser-Wilhelm-Institut für Chemie w Berlinie, w latach 1946-60 przewodniczący Max-Planck-Gesellschaft i dyrektor Max-Planck Institut für Chemie w Getyndze; odkrywca w 1905r. mezotoru 1 oraz 2 (228Ra i 228Ac) i radiotoru (228Th), a w 1917r. protaktynu (niezależnie od F. Soddy'ego); w 1921r. wykrył zjawisko izomerii jądrowej; w 1938, wspólnie z F. Strassmannem, przeprowadził pierwszą reakcję rozszczepienia jądra atomowego., za co w 1944r. otrzymał nagrodę Nobla.

Hertz Gustav

Hertz Gustav
Hertz Gustav
(1887-1970), fizyk niemiecki; profesor m.in. uniwersytetów w Halle i Lipsku; w latach 1945-54 pracował w ZSRR; autor prac głównie z fizyki atomowej, fizyki promieni X, fizyki ciała stałego; od 1913, wspólnie z J. Franckiem, prowadził badania zderzeń elektronów z atomami gazu, w wyniku których wyznaczono poziomy energetyczne atomów; w 1925 roku otrzymał (wraz z J. Franckiem) nagrodę Nobla.

Lawrence Ernest Orlando

Lawrence Ernest Orlando
Lawrence Ernest Orlando
(1901-58), fizyk amerykański; od 1928 roku profesor uniwersytetu w Berkley, od 1936 roku dyrektor Radiation Laboratory tegoż uniwersytetu; członek National Academy of Sciences; współtwórca w 1931 roku pierwszego cyklotronu, za co w 1939 otrzymał nagrodę Nobla; prowadził prace dotyczące reakcji jądrowych, w szczególności wywoływanych neutronami; zajmował się także barwną telewizją oraz zastosowaniami fizyki w biologii i medycynie; brał udział w Manhattan Project.

Meitner Lise

(1818-1968), fizyk austr.; w latach 1926-33 profesor uniwersytetu w Berlinie, 1938-46 pracowała w
Meitner Lise
Meitner Lise
Instytucie Fizyki im. Nobla (Szwecja), od 1947 roku w Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk Inżynieryjnych; prowadziła badania w zakresie fizyki jądrowej, promieniotwórczości i radiochemii; w 1939 roku, wspólnie z O.R. Frischem, wysunęła koncepcję, że wykrycie baru w produktach bombardowania uranu neutronami jest wynikiem rozszczepienia jąder uranu.

Oppenheimer Jacob Robert

Oppenheimer Jacob Robert
Oppenheimer Jacob Robert
Urodził się w 22.04.1904r., a zmarł w 1967; fizyk amerykański. Jako dyrektor laboratorium naukowego w Los Alamos w latach 1943-1945 kierował pracami nad bombą atomową (projekt Manhattan). Gdy później zdał sobię sprawę z niebezpieczeństw promieniowania radioaktywnego, wyrażał sprzeciw wobec prac nad bombą wodorową i w 1953 amerykańska Komisja Energii Atomowej (AEC) zarzuciła mu, że stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa. Badając równania opisujące stany energii atomu, Oppenheimer wykazał w 1930, że możliwe jest istnienie cząstki elementarnej o ładunku dodatnim z masą elektronu. Ta cząstka elementarna została odkryta w 1932 i nazwana pozytonem. Pomiędzy 1929 a 1942 był człnkiem kadry zarówno Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley, jak i Kalifornijskiego Uniwersytetu Technologii. Po II wojnie światowej powrócił na krótko do Kalifornii, a następnie został dyrektorem Instytutu Badań Zaawansowanych na uniwersytecie Princeton. W latach 1946-1952 był również przewodniczącym Ogólnego Komitetu Doradczego AEC. W czasie II wojny światowej donosił FBI na swoich znajomych i przyjaciół, o których sądził, że mogą być agentami komunistycznymi (słynna nagonka na "komunistów" zapoczątkowana przez senatora J. McCarty'ego). Jednym z nich był fizyk David Bohm.

Planck Max Karl Ernst

Planck Max Karl Ernst
Planck Max Karl Ernst
(1858-1947), wybitny fizyk niemiecki, profesor uniwersytetów w Kolonii (1880-1889) i Berlinie (od 1889), członek berlińskiej AN (1894). Prezes Towarzystwa Rozwoju Nauk im. Cesarza Wilhelma (1930-1937), autor prac z dziedziny termodynamiki (autor termodynamicznej teorii roztworów) i promieniowania termicznego (prawo promieniowania Plancka).

W 1900 odkrył istnienie nie znanej dotąd fundamentalnej stałej przyrody (stała Plancka), za co w 1918 otrzymał Nagrodę Nobla. Wprowadził pojęcie kwantów energii, które stało się początkiem rozwoju fizyki kwantowej. W pracach filozoficznych i referatach odnosił się krytycznie do neopozytywizmu, stał na stanowisku metodologicznego empiryzmu. Opowiadał się za determinizmem we Wszechświecie.

W Polsce wydano prace wybrane Plancka: Jedność fizycznego obrazu świata (1970).

Rutherford Ernest

Rutherford Ernest
Rutherford Ernest
baron Rutherford of Nelson, lord (1871-1937), fizyk angielski; od 1898 roku profesor uniwersytetu w Montrealu, a w latach 1907-19 w Machesterze, od 1919 w Cambrige i dyrektor Cavendish Laboratory tamże; od 1922 roku PAU; twórca podstaw współczesnej nauki o promieniotwórczości, o budowie atomu; wykonał szereg badań, w wyniku których m.in. w roku 1899 wykazał odrębną naturę promieniowania alfa i beta, w 1903 roku (wspólnie z F. Soddy'm) podał teorię rozpadu promieniotwórczego, w 1914 wykazał falową naturę promieniowania gamma; stwierdził istnienie jądra atomowego; w 1919 (wspólnie z J. Chadwickiem) przeprowadził pierwszą reakcję jądrową, która doprowadziła do odkrycia protonu; w 1908 roku otrzymał nagrode Nobla z chemii.

Skłodowska-Curie Maria

Skłodowska-Curie Maria
Skłodowska-Curie Maria
Skłodowska-Curie Maria
Skłodowska-Curie Maria
(1867-1934), żona P. Curie, fizyk i chemik, współtwórczyni nauk o promieniotwórczości, autorka pionierskich prac z fizyki i chemii jądrowej; od 1904 kierownik laboratorium, od 1906 (po śmierci P. Curie) kierownik katedry promieniotwórczości na Sorbonie; zorganizowała Instytut Radowy w Paryżu, pomagała czynnie w zorganizowaniu, otwartej w 1912r., Pracowni Radiologicznej Warszawskiego Towarzystwa Naukowego, a później (w 1932) Instytutu Radowego w Warszawie. Kontynuowała badania A.H. Becquerela nad promieniowaniem wysyłanym przez sole uranu; w wyniku tych prac wysunęła pogląd o atomowym charakterze promieniotwórczości ("O promieniowaniu wysyłanym przez związki uranu i toru" - 1896); podczas systematycznych badań promieniotwórczych minerałów zawierających uran i tor stwierdziła, że niektóre z nich wykazują większą, niżby to wynikło z zawartości w nich uranu i toru; wraz z P. Curie wyraziła przypuszczenie, że minerały te zawierają silniejsze, od dotychczas znanych, pierwiastki promieniotwórcze; dalsze badania doprowadziły do odkrycia polonu i radu, za które to prace małżonkowie Curie otrzymali w 1903r., niezależnie od A.H. Becquerela, nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki; w 1911 Skłodowska-Curie otrzymała nagrodę Nobla w dzieninie chemii za pracę nad własnościami chemicznymi i fizycznymi polonu i radu oraz za prace dotyczące metod wyodrębniania, oczyszczania i pomiaru oktywności pierwiastków promieniotwórczych.
Wiecej na temat Marii Skłodowskiej-Curie przeczytasz tutaj.

Soddy Frederick

Soddy Frederick
Soddy Frederick
(1877-1956), angielski chemik i fizyk; profesor uniwesytetu od 1914 roku w Aberdeen, w latach 1919-36 w Oxfordzie; od 1910 roku członek Royal Society; jeden z twórców współczesnej nauki o promieniotwórczościk w roku 1903 wspólnie z E. Rutherfordem wysunął teorię rozpadu prominiotwórczego, a następnie wraz z nim i A.H. Bequerelem hipotezę, że energia promieniotwórcza stanowi energię wewnętrzną atomu; w 1903 roku wraz z W. Ramsayem stwierdził, że hel jest produktem rozpadu radu; wprowadził nazwę 'izotop', przewidział końcowe produkty rozpadu rodziny uranowej i torowej (izotopy ołowiu o masach 206 i 208); w roku 1921 otrzymał nagrodę Nobla. Wiecej na temat Fredericka Soddy'ego przeczytasz tutaj.

Strassmann Fritz

Strassmann Fritz
Strassmann Fritz
(ur. 1902), fyzykochemik niemiecki.(NRF); od 1946 profesor uniwersytetu w Moguncji; prowadził prace badawcze w zakresie chemii nieorganicznej, chemii techn. i fizyki jądrowej; w 1938r. przeprowadził, wraz z Otto Hahnem, pierwszą reakcję rozszczepienia jądra atomowego.

Szilard Leo

Szilard Leo
Szilard Leo
ur.1898, zm. 1964; fizyk amerykański pochodzenia węgierskiego. Jako jeden z pierwszych zdał sobie sprawę, że rozszczepienie jądra atomowego może prowadzić do reakcji łańcuchowych, w wyniku których dochodzi do natychmiastowego uwolnienia ogromnych ilości energii. W 1938 wyemigrował do USA i tam wpłynął na Alberta Einsteina, by doradził prezydentowi Rooseveltowi rozpoczęcie programu konstrukcji bomby atomowej. Po 1945 rozpoczął pracę nad biofizyką, mikrobiologią i genetyką. Od 1946r. profesor uniwersytetu w Chicago, m.in. opracował metodę rozdzielania izotopów sztucznych pierwiastków promieniotwórczych; był współtwórcą pierwszego reaktora jądrowego.


Tamm Igor J.

Tamm Igor J.
Tamm Igor J.
(1895-1971), radziecki fizyk teoretyk; w latach 1924-41 i od 1954 roku profesor uniwersytetu w Moskwie; autor prac dotyczących wielu zagadnień fizyki; w roku 1930 rozwinął kwantową teorię rozpraszania fotonów na swobodnych elektronach; w 1937 roku, wspólnie z I.M. Frankiem, opracował teorię promieniowania Czerenkowa; w roku 1958 otrzymał nagrodę Nobla.

Teller Edward

Teller Edward
Teller Edward
Internetowa Encyklopedia PWN:
ur. 1908, fizyk amer., pochodzenia węg.; prof. uniw. w Waszyngtonie, Chicago, Uniw. Kalifornijskiego; 1941-52 pracował w ośr. badań jądr. w Los Alamos nad amer. bombą atom., a następnie wodorową; także prace z mechaniki kwantowej, spektroskopii molekularnej, promieniowania kosm.; przeciwnik rozbrojenia atomowego.

Wiadomości Wirtualnej Polski z dnia 10 września 2003:
W wieku 95 lat zmarł Edward Teller, amerykański fizyk węgierskiego pochodzenia, uznawany za ojca bomby wodorowej. Sędziwy naukowiec doznał wylewu i zmarł w swym domu, w kampusie Uniwersytetu Stanforda.
Teller przez ponad pół wieku miał ogromny wpływ na amerykańską politykę obronną i energetyczną jako gorący zwolennik rozwoju bomby atomowej i wodorowej oraz energii jądrowej. Nawet koniec zimnej wojny nie zmienił jego poglądu, że Stany Zjednoczone potrzebują silnej obrony.
W 1939 r. Teller był inicjatorem listu Alberta Einsteina do prezydenta Franklina D. Roosevelta w sprawie podjęcia badań nad bronią jądrową. Od 1943 r. brał udział w pracach nad konstrukcją bomby atomowej, przedtem wchodził w skład zespołu, który jako pierwszy uzyskał reakcję łańcuchową.

Sponsor
Hosting w KEI.pl
Reklama
Copyright © 2001 - 2006. Wszystkie prawa zastrzeżone. Mambo. powered by www.webdeco.pl. Hosting w Kei.pl - serwery dedykowane, kolokacja, Kalendarz rajdowy

agencja reklamowa rsmp rajdy słowacja kurs angielskiego wrocław simlock lg darmowe programy graficzne